به گزارش اطلاع با ما ، عروسک لبوبو: عروسک لبوبو با ظاهر بامزه و درعینحال ترسناک خود، ترکیبی از معصومیت کودکانه و تهدید پنهان را نمایش میدهد. این پدیده نشان میدهد چگونه سرمایهداری میتواند حتی زشتی یا زشت-بانمکی (ugly-cute) را به کالایی محبوب تبدیل کند. محبوبیت لبوبو نهتنها نشانه مدگرایی نسل جوان، بلکه بازتابی از ناخشنودیهای فرهنگی و بحرانهای جهان معاصر است.
عروسک لبوبو با بدنی گرد و پُرزدار، گوشهای نوکتیز و لبخندی شیطنتآمیز، همزمان معصومیت دوران کودکی و حسی تهدیدآمیز را منتقل میکند. این ترکیب متناقض از «امر آشنا و امن» و «امر هراسآور» همان چیزی است که فروید آن را امر غریب (the uncanny) نامیده است. این ویژگی باعث شده تا نسل نوجوان آن را دوستداشتنی و برخی آن را ترسناک بدانند.
پرسش اصلی این است که چگونه زشتی در چرخه سرمایهداری به محبوبیت میرسد. همانطور که امیل زولا در قرن نوزدهم از فروش زشتی بهعنوان یک تجارت سودآور یاد میکند، امروز نیز سرمایهداری از تضاد زشتی و بانمکی لبوبو بهره میگیرد. این عروسک نهتنها زشت نیست، بلکه در مرزی میان بانمکی و زشتی نوسان دارد و همین ابهام، گردش سرمایه را حول آن ممکن ساخته است.
ریشههای جذابیت «کیوت» یا بانمکی به فرهنگ ژاپنی کَوایی (Kawaii) بازمیگردد که نشانههایی از جوانی و مقاومت سبک زندگی را حمل میکند. این مفهوم بعدها در ایموجیها، آواتارها و کالاهای فرهنگی جهانی گسترش یافت. لبوبو، ادامه همین تاریخ فرهنگی است که در زمانه بحرانهای اجتماعی، به نمادی تسکیندهنده برای جوانان بدل شده است.
آدرنو معتقد بود «دیگر زندگی، زندگی نمیکند». در چنین شرایطی، اشیاء کوچک و حتی «زشت-بانمک» میتوانند مأمن روانی باشند. لبوبو تصویری از سوگواری و تلخیهای پنهان جهانی را بازنمایی میکند؛ از فجایع جنگی تا ازدسترفتن احساسات انسانی. محبوبیت آن، نشانه تمایل نسل جوان به یافتن آرامش در میان بحرانها و فشارهای اقتصادی و فرهنگی است.
مارکس بتوارگی کالا را خصلتی میدانست که به اشیا روحی جادویی میبخشد. لبوبو نیز تنها یک اسباببازی نیست؛ بلکه حامل رویاها، کمبودها و آرزوهای نسل امروز است. این کالای ساده، معنایی فراتر از کارکرد مصرفی خود یافته و به نشانهای از وضعیت ناخوشایند فرهنگی و اجتماعی بدل شده است.
عروسک لبوبو و ناخشنودیهای زندگی معاصر نشان میدهد که سرمایهداری چگونه حتی از زشتی یا دوگانگی زشت-بانمکی بهره میبرد. این پدیده همزمان نماد مصرفگرایی، یادآور معصومیت ازدسترفته و بازتابی از تلخیهای جهان امروز است؛ جایی که فروش زشتی نه امری جدید، بلکه بخشی از منطق دیرینه سرمایهداری است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
