به گزارش اطلاع با ما، بازگشت روح فوتبال به استقلال : با جدایی میودراگ بوژوویچ، کمتر کسی انتظار داشت استقلال تا این حد سریع دگرگون شود، اما حضور مجتبی جباری روی نیمکت، امید تازهای به هواداران بخشید. جباری با ارائه دو نمایش چشمنواز برابر پیکان و آلومینیوم، نشان داد که تفکر فنی و شناخت از ساختار استقلال میتواند در مدت کوتاه، اثری ماندگار بگذارد. او توانسته شور، خلاقیت و انسجام را به ترکیب تیم بازگرداند؛ عواملی که در دوره قبلی ناپدید شده بودند.
استقلال با شرایطی بحرانی از دوران میودراگ بوژوویچ خارج شد. تیمی که نه نتیجه میگرفت و نه نمایش جذابی داشت، ناگهان با یک چهره آشنا یعنی مجتبی جباری جان تازهای گرفت. حضور او به عنوان سرمربی موقت، خیلی زود اثر خود را در فرم بازی و روحیه بازیکنان نشان داد.
در نخستین دیدار تحت هدایت جباری، استقلال در مرحله یکچهارم نهایی جام حذفی به مصاف پیکان رفت. آبیها با یک نمایش هجومی و منسجم، موفق شدند با گل رامین رضائیان پیروز شوند. نحوه حرکت تیم در زمین، استفاده مؤثر از کنارهها و فشار روی دفاع حریف، نشان از تغییرات بنیادین در سبک بازی داشت؛ تغییری که در مدت زمان کوتاه، بسیار چشمگیر به نظر میرسد.
در دومین گام، استقلال با نتیجه ۵ بر صفر آلومینیوم اراک را شکست داد. این نتیجه نه تنها از نظر عددی، بلکه از لحاظ تاکتیکی و روانی نیز نقطه قوت بزرگی بود. استقلالِ جباری، تیمی شادابتر، هجومیتر و منظمتر بود. بازیکنان در پستهای تخصصی خود بهتر ظاهر شدند و اعتماد به نفس آنها در بازی مشهود بود.
یکی از نکات قابل توجه، روابط مثبت جباری با بازیکنان است. فضای رختکن تیم، طبق اظهارات بازیکنان، صمیمیتر و با انگیزهتر شده است. جباری به عنوان بازیکنی که سالها در استقلال حضور داشته، زبان بازیکنان را میفهمد و این عامل به انتقال بهتر مفاهیم فنی کمک کرده است.
با اینکه هنوز تنها دو بازی از دوران سرمربیگری جباری گذشته، اما نشانههایی جدی از یک تحول دیده میشود؛ نه فقط در نتایج، بلکه در شکل بازی، میل به گلزنی، و ارتباط درونتیمی. جباری نشان داده که فوتبال را نه صرفاً با سیستمهای تئوریک، بلکه با درک حسی از بازیکن و موقعیت بازی هدایت میکند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
