به گزارش اطلاع با ما ، آمریکا در میدان فریب: با پیشرفت مذاکرات هستهای، نوع مواجهه آمریکا با ایران وارد مرحلهای پیچیده و چندلایه شده است. برخلاف تصورات سادهانگارانه مبنی بر آغاز دورهای تازه از دیپلماسی، شواهد نشان میدهد که رفتار واشنگتن و متحدانش، همچنان در چارچوب راهبردهای فریبآمیز، مدیریت ادراک و احاله مسئولیت قابل تحلیل است.
با استناد به نظریه «واقعگرایی تهاجمی»، آرامش ظاهری در مواضع آمریکا ممکن است بخشی از یک راهبرد تهاجمی باشد؛ الگویی مشابه آنچه در سال ۲۰۰۳ در قبال عراق اجرا شد. ایران، بهعنوان بازیگری با حافظه تاریخی و موقعیت راهبردی برجسته، باید مراقب تکرار این سناریو باشد.
اظهارات اخیر دونالد ترامپ، از جمله تأکید بر تمایل به توافق جدید و در عین حال فاصلهگذاری تاکتیکی با اسرائیل، نوعی بازی روانی برای مدیریت ادراک ایران محسوب میشود. این رویکرد، در واقع هدفی دوگانه را دنبال میکند: حفظ اهرم فشار حداکثری در کنار باز نگه داشتن مسیر دیپلماسی.
ترامپ مدعی است که خواهان توافقی «قویتر از برجام» است، اما پیشنهادهایی مانند حضور بازرسان آمریکایی یا نابودی تأسیسات بدون درگیری، بازنمایی نوعی دیپلماسی قهری است؛ دیپلماسیای که نظامیگری را پشتوانه، نه جایگزین خود میداند.
یکی از ستونهای کلیدی راهبرد آمریکا، استفاده از الگوی احاله مسئولیت (buck-passing) است. در این الگو، آمریکا هزینه مقابله مستقیم را به متحدان خود، بهویژه اسرائیل، واگذار میکند. ظاهر تنها ماندن اسرائیل در برابر برنامه هستهای ایران، فریبی بیش نیست؛ چرا که آمریکا از پشتپرده نقش هماهنگکننده را ایفا میکند.
برخلاف سالهای گذشته، کشورهای عربی نظیر امارات و عربستان اکنون بهجای مخالفت با نقش ایران، در پی ادغام ایران در نظم منطقهای جدید هستند. سفر اخیر ترامپ به حاشیه خلیج فارس نیز، حاوی پیامی از سوی این کشورها به واشنگتن بود: «سرمایهگذاری ما در گرو ثبات منطقهای است.»
تهدیدها شامل عملیات روانی، فریب اطلاعاتی و سناریوسازی برای انزوای ایران هستند. اما از سوی دیگر، فرصتی بیسابقه برای بازتعریف جایگاه ایران در ساختار امنیتی و اقتصادی منطقه ایجاد شده است. این فرصت تنها با اتکا به دیپلماسی هوشمند، انسجام ملی و واقعبینی راهبردی قابل بهرهبرداری است.
ایران باید دیپلماسی را نه ابزار امتیازدهی، بلکه اهرمی برای بازتعریف توازن قوا بداند. عبور از این مرحله تاریخی نیازمند اتکا بر حافظه جمعی، تحلیلهای دقیق و حرکت هماهنگ نهادهای دیپلماسی و امنیتی است. در این میدان پیچیده، سادهاندیشی و اعتماد به ظواهر، پرهزینهترین خطا خواهد بود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
