به گزارش اطلاع با ما، صداوسیما : تلویزیون ایران این هفته با دو صحنه عجیب سوژه شد: مجریهایی با اسلحه تهاجمی در استودیو، و کارشناسی که عکس جعلی سفر ترامپ به چین را تحلیل کرد. منتقدان میگویند صداوسیما به جای «رسالت حقیقت»، ایدئولوژی را با هر ابزاری ترویج میکند و همین اعتبار باقیمانده را هم از دست داده است.
جمعه شب، سه مجری تلویزیون با اسلحه در قاب ظاهر شدند. نه در یک فیلم جنگی، بلکه در برنامهای زنده. این تصاویر خیلی زود در فضای مجازی دستبهدست شد؛ اما نه برای تحسین، بلکه برای پرسش: مرز میان «رسانه ملی» و «پادگان» کجاست؟
کارشناسان رسانه میگویند در شرایطی که جامعه نیاز به کاهش اضطراب دارد، نمایش سلاح توسط مجریها نه تنها حس امنیت نمیدهد، بلکه بازتولید حس جنگزدگی و ناامنی را تقویت میکند؛ مخصوصاً برای کودکان.
عجیبتر از اسلحه، ادعای یک کارشناس در قاب تلویزیون بود. او عکسی ساختگی با هوش مصنوعی از ترامپ و ایلان ماسک در کنار رئیسجمهور چین را «تنها دستاورد سفر ترامپ» معرفی کرد. عکسی که پرچم حزب کمونیست چین با نماد داس و چکش در آن دیده میشود.
تحلیل یک عکس فیک در سطح کارشناسی رسمی صداوسیما، این سؤال را پیش کشید: آیا رسانهای که بودجه اول فرهنگی کشور را میخورد، هنوز «حقیقت» را به «ایدئولوژی» ترجیح میدهد؟
واقعیت این است که بسیاری از مردم دیگر تلویزیون را برای خبر، فیلم یا تحلیل روشن نمیکنند. مگر مسابقه فوتبال؛ آن هم اگر پلتفرم دیگری حق پخش داشت، آخرین مخاطب هم میرفت.
شکایت صداوسیما از آپارات (با حکم ۳.۶ همتی) هم نشانه دیگری از این بحران است. جایی که رسانه ملی به جای رقابت، راه تضعیف دیگر صداها را میرود. آپارات میگوید در ۱۱ سال، ۲۶ پرونده از سوی صداوسیما داشته است
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
