اینترنت ایران از کجا می‌آید؟ مسیرهای پنهان اتصال کشور به شبکه جهانی

به گزارش اطلاع با ما ، اتصال ایران به اینترنت جهانی تنها به یک مسیر وابسته نیست و مجموعه‌ای از کابل‌های زیردریایی و فیبرهای زمینی، ترافیک بین‌الملل کشور را منتقل می‌کنند. از چابهار و جاسک تا مسیرهای خلیج فارس و شبکه‌های زمینی، چندین مسیر برای ارتباط ایران با شبکه جهانی وجود دارد؛ مسیری که اختلال در هر بخش آن می‌تواند کیفیت اینترنت برخی کاربران را تحت تأثیر قرار دهد.

اینترنتی که کاربران ایرانی هر روز از آن استفاده می‌کنند، برای رسیدن به شبکه جهانی مسیری طولانی را طی می‌کند. بخشی از این ارتباط از طریق فیبرهای زمینی و بخش دیگر به وسیله کابل‌هایی انجام می‌شود که در بستر دریا قرار گرفته‌اند.

ساختار ارتباطات بین‌الملل ایران به گونه‌ای طراحی شده که ترافیک داده می‌تواند از مسیرهای مختلف منطقه‌ای و بین‌المللی عبور کند؛ موضوعی که در زمان بروز اختلال در یکی از مسیرها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

ایران با چه مسیرهایی به اینترنت جهانی متصل است؟

بر اساس داده‌های مربوط به شبکه‌های ارتباطی، ایران برای اتصال به اینترنت جهانی تنها به یک مسیر متکی نیست. مجموعه‌ای از لینک‌های زمینی و دریایی، ارتباط کشور را با شبکه‌های منطقه‌ای و سپس سایر نقاط جهان برقرار می‌کنند.

در بخش دریایی، چند سامانه کابل زیردریایی در نقاط مختلفی از سواحل ایران به شبکه ارتباطی کشور متصل شده‌اند. چابهار، جاسک، بوشهر، گناوه و برخی مناطق و تأسیسات فراساحلی از جمله نقاطی هستند که در این ساختار نقش دارند.

چابهار؛ یکی از نقاط مهم ارتباطی ایران

چابهار به دلیل موقعیت جغرافیایی خود یکی از نقاط مهم ورود و خروج کابل‌های ارتباطی به ایران محسوب می‌شود.

کابل‌هایی مانند FALCON، OMRAN/EPEG و POI در این محدوده فرود دارند و از طریق شبکه‌های منطقه‌ای، ارتباط ایران را با مسیرهای ارتباطی عمان و دیگر نقاط بین‌المللی برقرار می‌کنند.

وجود چنین مسیرهایی به ایران امکان می‌دهد بخشی از ترافیک داده را از مسیرهای دریایی جنوب کشور منتقل کند.

مسیرهای خلیج فارس چه نقشی دارند؟

بخش دیگری از ارتباطات بین‌الملل ایران از طریق شبکه‌های منطقه‌ای خلیج فارس انجام می‌شود.

کابل‌های UAE-Iran و Kuwait-Iran از جمله مسیرهایی هستند که ایران را به شبکه‌های ارتباطی کشورهای منطقه متصل می‌کنند. سامانه‌های ارتباطی گسترده در خلیج فارس نیز در انتقال ترافیک میان کشورهای منطقه و شبکه جهانی نقش دارند.

این مسیرها باعث می‌شوند ارتباط ایران با اینترنت بین‌الملل صرفاً به یک نقطه جغرافیایی محدود نباشد.

فیبرهای زمینی؛ مسیر دیگری برای انتقال داده

در کنار کابل‌های دریایی، شبکه فیبر نوری زمینی نیز بخش مهمی از ارتباطات بین‌الملل ایران را تشکیل می‌دهد.

یکی از مسیرهای شناخته‌شده در این بخش، EPEG است که از طریق شبکه‌های زمینی منطقه، ایران را به مسیرهای ارتباطی گسترده‌تر در منطقه و اروپا متصل می‌کند.

اهمیت فیبرهای زمینی زمانی بیشتر مشخص می‌شود که یکی از مسیرهای دریایی یا زمینی با مشکل مواجه شود و شبکه نیاز داشته باشد ترافیک را از مسیر دیگری منتقل کند.

آیا همه اینترنت ایران از یک مسیر عبور می‌کند؟

خیر. وجود چندین کابل و مسیر ارتباطی به این معنا نیست که تمام داده‌های کاربران از یک مسیر مشخص عبور می‌کنند.

مسیر حرکت هر بسته داده می‌تواند بر اساس ساختار شبکه، قراردادهای ارتباطی، ظرفیت لینک‌ها و جدول‌های مسیریابی تغییر کند. حتی در برخی شرایط، ممکن است ترافیک میان دو نقطه داخلی کشور از مسیرهای خارجی عبور کند.

به همین دلیل، محل جغرافیایی کاربر به‌تنهایی مشخص نمی‌کند داده‌های او دقیقاً از کدام مسیر بین‌المللی عبور کرده است.

اختلال در مسیر روسیه چگونه روی اینترنت ایران اثر گذاشت؟

اهمیت این مسیرهای جایگزین زمانی بیشتر آشکار می‌شود که یکی از لینک‌های بین‌الملل دچار اختلال شود.

در یکی از آخرین موارد، بهزاد اکبری، معاون وزیر ارتباطات و مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، اعلام کرد اختلال در بخشی از مسیرهای ارتباطی بین‌الملل عبوری از روسیه باعث افت کیفیت اینترنت برای برخی کاربران ایرانی شده است.

به گفته او، اختلال مشابهی در شبکه برخی اپراتورهای روسیه نیز گزارش شده و موضوع در حال بررسی بوده است.

پس از گذشت چند ساعت، اعلام شد مشکل برطرف شده و وضعیت لینک‌های بین‌الملل به حالت عادی بازگشته است.

چرا چندمسیره بودن اینترنت اهمیت دارد؟

یک شبکه ارتباطی قدرتمند فقط به میزان ظرفیت آن وابسته نیست؛ تنوع مسیرها نیز اهمیت زیادی دارد.

هرچه تعداد مسیرهای زمینی و دریایی و لینک‌های جایگزین بیشتر باشد، در صورت بروز مشکل در یک مسیر، امکان انتقال بخشی از ترافیک به مسیرهای دیگر افزایش پیدا می‌کند.

البته جابه‌جایی ترافیک میان مسیرهای مختلف ممکن است به دلیل محدودیت ظرفیت یا شرایط فنی، به‌طور موقت باعث کاهش کیفیت ارتباط برای بخشی از کاربران شود.

مسیر اینترنت ایران؛ شبکه‌ای فراتر از یک کابل

ساختار اینترنت بین‌الملل ایران را نمی‌توان به یک کابل یا یک مسیر خاص خلاصه کرد. مجموعه‌ای از کابل‌های زیردریایی، فیبرهای زمینی و لینک‌های منطقه‌ای، شبکه ارتباطی کشور را به اینترنت جهانی متصل می‌کنند.

اختلال اخیر در مسیرهای عبوری از روسیه نیز نشان داد که وضعیت هر یک از این مسیرها می‌تواند بر تجربه اینترنت کاربران تأثیر بگذارد. در مقابل، وجود مسیرهای متعدد این امکان را فراهم می‌کند که شبکه در زمان بروز اختلال، بخشی از ترافیک را از مسیرهای دیگر عبور دهد.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام