به گزارش اطلاع با ما ، اینترنت : بیش از ۸۰ روز اختلال و محدودیت اینترنت در ایران، فقط یک مسئله فنی نبود؛ بحرانی بود که مستقیماً معیشت، آموزش، ارتباطات و اقتصاد دیجیتال مردم را هدف قرار داد. از فروشندگان اینستاگرامی و تولیدکنندگان محتوا تا برنامهنویسان، دانشجویان و کاربران عادی، هرکدام بخشی از هزینه خاموشی اینترنت را پرداخت کردند؛ هزینهای که در بسیاری از موارد، جبران آن ساده نخواهد بود.
در سالهای اخیر، اینترنت در ایران فقط ابزار سرگرمی یا ارتباط نبود؛ برای میلیونها نفر به بخشی از زندگی روزمره و ابزار اصلی درآمد تبدیل شد. بسیاری از کسبوکارهای خرد، آموزش آنلاین، خدمات دیجیتال و حتی ارتباطات خانوادگی به اینترنت وابسته شدند.
در چنین شرایطی، اختلال گسترده اینترنت تنها به کندی اتصال محدود نماند؛ بلکه زنجیرهای از مشکلات اقتصادی و اجتماعی را ایجاد کرد که مستقیماً بر زندگی مردم اثر گذاشت.
بخش بزرگی از فروشندگان خرد و کسبوکارهای خانگی، بازار خود را بر بستر اینستاگرام، تلگرام و پیامرسانهای آنلاین ساخته بودند. قطع یا محدود شدن دسترسی به این فضاها باعث شد بسیاری از این کسبوکارها عملاً مشتریان خود را از دست بدهند.
برای فروشندگان آنلاین، خاموشی اینترنت فقط کاهش بازدید نبود؛ بلکه توقف سفارشها، از بین رفتن اعتماد مشتری و افت شدید درآمد را به همراه داشت.
در دوره محدودیت اینترنت، گروهی از کاربران برای ادامه فعالیت خود ناچار شدند سراغ اینترنتهای ویژه یا ابزارهای دور زدن محدودیت بروند. در نتیجه، دسترسی به اینترنت جهانی برای بخشی از جامعه به یک هزینه اضافی تبدیل شد.
همزمان، استفاده گسترده از فیلترشکنها نیز به بخشی از هزینه ثابت زندگی دیجیتال مردم تبدیل شد؛ ابزاری که علاوه بر هزینه مالی، نگرانیهای امنیتی و بیثباتی دائمی را هم به کاربران تحمیل کرد.
اختلال اینترنت فقط فروشگاههای آنلاین را درگیر نکرد. برنامهنویسان، تیمهای فناوری، استارتاپها و فریلنسرهایی که با بازارهای بینالمللی همکاری میکردند نیز با مشکلات جدی روبهرو شدند.
قطع ارتباط با سرویسهای جهانی، ابزارهای ابری و پلتفرمهای کاری باعث شد برخی پروژهها متوقف شوند و بخشی از درآمد ارزی این گروهها تحت تأثیر قرار بگیرد.
مدرسان آنلاین، دانشجویان و افرادی که خدمات آموزشی یا مشاورهای ارائه میکردند نیز از جمله گروههایی بودند که اختلال اینترنت روی فعالیت آنها اثر مستقیم گذاشت.
قطع تماسهای تصویری، اختلال در ارسال فایلها و کاهش کیفیت ارتباطات آنلاین، بخشی از روند آموزش و خدمات دیجیتال را با مشکل مواجه کرد.
تجربه ماههای اخیر نشان داد اینترنت برای بخش بزرگی از جامعه ایران دیگر یک ابزار جانبی یا تفریحی نیست. اینترنت برای بسیاری از مردم به معنای کار، درآمد، آموزش، ارتباط و حتی امنیت روانی است.
به همین دلیل، هزینه محدودیت اینترنت فقط در آمارهای اقتصادی خلاصه نمیشود؛ بلکه در زندگی روزمره مردمی دیده میشود که بخشی از درآمد، زمان و فرصتهای خود را از دست دادهاند.
شاید مهمترین نتیجه این دوره، آشکار شدن میزان وابستگی اقتصاد و زندگی روزمره مردم به اینترنت باشد. از فروشندگان خرد و تولیدکنندگان محتوا گرفته تا دانشجویان، مهاجران، برنامهنویسان و کاربران عادی، همه بخشی از هزینه این اختلال را پرداخت کردند.
هزینهای که فقط مالی نبود؛ بلکه اعتماد، فرصتهای شغلی، ارتباطات و بخشی از آینده دیجیتال مردم را نیز تحت تأثیر قرار داد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
