به گزارش اطلاع با ما ، شهرداری تهران در آستانه اجرای طرحی حمایتی قرار دارد که هدف آن، ثابت نگه داشتن قیمت تعدادی از کالاهای اساسی برای میلیون‌ها شهروند تهرانی طی شش ماه آینده است؛ طرحی که در صورت اجرا، می‌تواند هزینه قابل توجهی برای مدیریت شهری به همراه داشته باشد.
بر اساس برآوردهای مطرح‌شده، بار مالی این برنامه حدود ۱۷.۵ هزار میلیارد تومان تخمین زده شده است؛ رقمی که پرسش مهمی درباره منابع تأمین آن و نحوه اجرای طرح ایجاد می‌کند.
در این برنامه قرار است قیمت ۱۲ قلم کالای پرمصرف در فروشگاه‌ها و مراکز تعیین‌شده ثابت نگه داشته شود. اقلامی مانند برنج، گوشت، حبوبات، ماکارونی، روغن، شکر، خرما و سویا در فهرست کالاهای مورد حمایت قرار دارند.
هدف اعلام‌شده، ایجاد ثبات نسبی در هزینه خرید کالاهای ضروری و کاهش فشار افزایش قیمت‌ها بر سبد معیشت خانوارهای تهرانی است.
این طرح جمعیتی حدود ۹ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر را در تهران هدف قرار داده و قرار است اجرای آن برای یک دوره شش‌ماهه ادامه داشته باشد.
اجرای چنین برنامه‌ای از سوی شهرداری، فراتر از وظایف معمول مدیریت شهری قرار می‌گیرد و همین موضوع، اهمیت نحوه تأمین منابع مالی آن را بیشتر می‌کند.
در شرایطی که افزایش قیمت کالاهای اساسی فشار بیشتری به هزینه خانوارها وارد کرده، شهرداری تهران قصد دارد با استفاده از ظرفیت فروشگاه‌ها و مراکز مشخص، بخشی از این فشار را از طریق تثبیت قیمت‌ها کاهش دهد.
با این حال، ثابت نگه داشتن قیمت فروش یک کالا در شرایطی که هزینه تولید، تأمین یا توزیع آن افزایش پیدا می‌کند، بدون ایجاد سازوکار جبرانی امکان‌پذیر نیست.
برآورد اولیه نشان می‌دهد اجرای این سیاست می‌تواند حدود ۱۷ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان هزینه برای شهرداری تهران ایجاد کند.
این رقم باعث می‌شود پرسش درباره محل تأمین منابع، به یکی از مهم‌ترین بخش‌های طرح تبدیل شود. در واقع، اگر قرار باشد قیمت کالاها برای مصرف‌کننده ثابت بماند اما قیمت تمام‌شده آنها افزایش پیدا کند، باید اختلاف ایجادشده از محل منابع مشخصی جبران شود.
بنابراین، میزان واقعی هزینه طرح به عواملی مانند قیمت خرید کالا، حجم توزیع، میزان استقبال شهروندان و سازوکار تعیین قیمت نهایی بستگی خواهد داشت.
نکته مهم این است که ثابت ماندن قیمت ۱۲ قلم کالا به معنای صفر شدن تورم در تهران نیست.
این طرح صرفاً می‌تواند قیمت برخی کالاهای مشخص را برای مدت معینی کنترل یا تثبیت کند؛ در حالی که سایر کالاها و خدمات همچنان ممکن است با افزایش قیمت مواجه شوند.
به همین دلیل، اثر واقعی برنامه بر معیشت خانوارها به سهم کالاهای مشمول طرح در سبد هزینه آنها و همچنین میزان اختلاف قیمت این اقلام با بازار آزاد بستگی خواهد داشت.
با توجه به رقم قابل توجه هزینه پیش‌بینی‌شده، یکی از اصلی‌ترین ابهام‌ها این است که شهرداری تهران منابع مورد نیاز را دقیقاً از چه محلی تأمین خواهد کرد.
اگر منابع از بودجه جاری شهرداری تأمین شود، ممکن است لازم باشد درباره آثار آن بر سایر برنامه‌ها و پروژه‌های مدیریت شهری نیز بررسی انجام شود. از سوی دیگر، اگر منابع از محل سازوکارهای حمایتی یا همکاری بخش‌های دیگر تأمین شود، نحوه تخصیص و نظارت بر آن اهمیت پیدا می‌کند.
در نهایت، موفقیت این طرح تنها به ثابت ماندن قیمت کالاها وابسته نیست؛ بلکه شفافیت منابع، نحوه توزیع، نظارت بر قیمت‌ها و جلوگیری از ایجاد اختلاف میان قیمت حمایتی و بازار نیز نقش تعیین‌کننده‌ای خواهد داشت.
شهرداری تهران با این برنامه به دنبال آن است که برای یک دوره شش‌ماهه، بخشی از هزینه خرید کالاهای ضروری شهروندان را قابل پیش‌بینی‌تر کند.
با این حال، رقم حدود ۱۷.۵ هزار میلیارد تومان نشان می‌دهد اجرای چنین سیاستی هزینه کمی ندارد و نحوه تأمین این منابع می‌تواند به اندازه خود تثبیت قیمت‌ها اهمیت داشته باشد.
بنابراین، در کنار اعلام فهرست کالاها و مدت اجرای طرح، مشخص شدن جزئیات منابع مالی و سازوکار اجرای آن می‌تواند تصویر دقیق‌تری از ابعاد واقعی این برنامه ارائه کند.
این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.
Δ
