به گزارش اطلاع با ما ، ایران: پس از پاسخ منفی ایران، کاخ سفید میان سه راهی فشار نظامی، محاصره دریایی و بازتعریف حقوقی جنگ گیر کرده است. تندروهای جمهوریخواه «پروژه آزادی پلاس» را پیش میبرند، دموکراتها خواستار خروج سریع از منطقهاند و تحلیلگران ارشد، کارزار فعلی آمریکا را یک «شکست راهبردی» مینامند. تغییر نام عملیات از «خشم حماسی» به «چکش سنگین» نیز حکایت از پیچیدهتر شدن بازی حقوقی و نظامی دارد.
در راهروهای کنگره و پنتاگون، این پرسش جدی مطرح شده: «آیا پاکستان هنوز هم میتواند میانجی باشد؟» سناتور لیندسی گراهام آشکارا خواستار «ارزیابی جامع» نقش اسلامآباد شده است. جایگزین پیشنهادی، فعالسازی متحدان عربی خلیج فارس است. استدلال طرفداران این طرح این است که کشورهای عربی شناخت بهتری از حساسیتهای منطقهای و سیاستهای واشنگتن دارند و میتوانند فشار را از مسیر پنهان دیپلماسی به تهران منتقل کنند.
سناریوی دوم: محاصره دریایی؛ ابزاری برای فلج کردن اقتصاد ایران
این سناریو دیگر یک تهدید لفظی نیست. منابع نزدیک به کاخ سفید میگویند «تشدید محاصره دریایی بنادر ایران» جدیتر از همیشه روی میز است. وزارت خزانهداری آمریکا برآورد کرده که چنین محاصرهای میتواند «ویرانگر» باشد، اما آثارش تدریجی ظاهر میشود. ایده اصلی ترکیب «فشار نظامی + محاصره اقتصادی + انزوای دیپلماتیک» است تا تهران را وادار به عقبنشینی کند. اما پرسش اینجاست: آیا ایران در تنگه هرمز حرف آخر را نمیزند؟
از آخر هفته گذشته، گروهی از جمهوریخواهان تندرو مشغول تبلیغ طرحی به نام «پروژه آزادی پلاس» هستند. عنوانی که یادآور عملیات «آزادی عراق» است. حامیان این طرح (از جمله لیندسی گراهام) باور دارند حملات کیفی و شدیدتر علیه تأسیسات حیاتی ایران، هم تصویر نظام ایران را فرسوده میکند و هم ناتوانی تهران در پاسخدهی را به رخ جهانیان میکشد. اما دموکراتها شدیداً مخالفند: هم به خاطر هزینه داخلی و هم به دلیل نبود محبوبیت چنین جنگی در آمریکا.
شاید فنیترین و حقوقیترین سناریو، تغییر نام عملیات نظامی علیه ایران باشد. شبکه انبیسی نیوز فاش کرده که پنتاگون در حال بررسی جایگزینی نام «عملیات خشم حماسی» با «عملیات چکش سنگین» است. این فقط یک تغییر لفظی نیست؛ یک مانور حقوقی حسابشده است. هدف، «تنظیم مجدد مهلت ۶۰ روزه» اختیارات جنگی است تا ترامپ بدون نیاز به مجدد کنگره، عملیات تازه را آغاز کند. یعنی پایان رسمی یک جنگ، شروع قانونی جنگ دیگر با نامی تازه.
دو تحلیلگر ارشد غربی، واقعیت را بیپرده گفتهاند. دنیس سیترینویج (موسسه امنیت ملی اسرائیل) میگوید: «این کارزار تا اینجا یک شکست بزرگ راهبردی بوده است. ایران هنوز اورانیوم ۹۰درصدی میسازد و تنگه هرمز را کنترل میکند.»
پیل گوردن (بروکینگز) هشدار میدهد: «ترامپ نمیتواند شکست را بپذیرد و به دنبال راهحل سریع بعدی میگردد؛ راهحلی که بحران را عمیقتر میکند.» به باور این تحلیلگران، آمریکا با ایرانِ ونزوئلا روبرو نیست. نه ترورهای هدفمند، نه اپوزیسیون مسلح و نه محاصره، به تنهایی پاسخ راهبردی به مسئله ایران خواهند بود. تکرار ابزارهای شکستخورده، راهبرد نیست؛ توهم است
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
